Een tocht naar grotere hoogten
Door: Tess
Blijf op de hoogte en volg Tess
19 Juni 2017 | Curaçao, Curaçao
Curaçao kent een zeer heuvellig landschap en een simpele rit kan al snel voelen als een bezoekje aan de Efteling. De grootste achtbaan hadden Lisa en ik dit weekend op weg naar de Sint Christoffelberg. Met zijn 372m het hoogste punt van Curaçao en bekend om zijn prachtige uitzicht en pittige klim. De berg moet vroeg in de ochtend beklommen worden, want na 11 uur is starten verboden door de genadeloze hitte. Bepakt met ieder 1.5L water en een reep ontbijtkoek van het merk 'Snelle Jelle', waren wij er zo goed als mogelijk klaar voor.
In een flink tempo is het eerste deel een leuk begin met een heuveltje hier en een dalletje daar. Deze pret is echter van korte duur want het tweede gedeelte valt te vergelijken met traplopen en is flink heftig. Om de tien minuten een zuurstof en water pauze is echt geen overbodige luxe. Dus braaf dronken wij de flessen half leeg, terwijl het vloeistof er aan alle kanten net zo hard weer uit gutste.
Het derde en laatste deel is het zwaarst, maar ook het gaafst! Menig adrenaline junkie kan hier zijn lol op en daarom is dit stuk ook omgevlogen. Klauterend en klimmend tussen kloven en over stenen heen, begaven wij ons regelmatig op beste afgronden en fantastische hoogtes. Na de laatste bocht wordt het harde zwoegen beloond met een uniek en magisch uitzicht van een regen gordijn in de verte en een heerlijke verkoelend windje. De gehele westkust van het eiland valt te zien en overal springt het felle blauwe water in het oog. Tijd voor de ontbijtkoek en wat welverdiende genietmomentjes!
Na het vastleggen van het benodigd bewijsmateriaal startten we de afdaling die minstens zo uitdagend is als de heenweg. Eindelijk beneden gaan de vetrouwende slippertjes weer aan en sjeesen we gauw naar het verkoelende blauwe zeewater van de kleine knip. Dit is een kleine baai waar weinig toeristen komen en relaxen verplicht is! Het geluid van kabbelende golven, het knisperen van bladzijdes die worden omgeslagen en het spuiten van zonnebrandbescherming is alles wat je kan verwachten en precies wat wij nodig hebben na de activiteiten van deze ochtend.
Ayo en tot volgende week!
Hele dikke kus en knuffel,
Tess & Lies
In een flink tempo is het eerste deel een leuk begin met een heuveltje hier en een dalletje daar. Deze pret is echter van korte duur want het tweede gedeelte valt te vergelijken met traplopen en is flink heftig. Om de tien minuten een zuurstof en water pauze is echt geen overbodige luxe. Dus braaf dronken wij de flessen half leeg, terwijl het vloeistof er aan alle kanten net zo hard weer uit gutste.
Het derde en laatste deel is het zwaarst, maar ook het gaafst! Menig adrenaline junkie kan hier zijn lol op en daarom is dit stuk ook omgevlogen. Klauterend en klimmend tussen kloven en over stenen heen, begaven wij ons regelmatig op beste afgronden en fantastische hoogtes. Na de laatste bocht wordt het harde zwoegen beloond met een uniek en magisch uitzicht van een regen gordijn in de verte en een heerlijke verkoelend windje. De gehele westkust van het eiland valt te zien en overal springt het felle blauwe water in het oog. Tijd voor de ontbijtkoek en wat welverdiende genietmomentjes!
Na het vastleggen van het benodigd bewijsmateriaal startten we de afdaling die minstens zo uitdagend is als de heenweg. Eindelijk beneden gaan de vetrouwende slippertjes weer aan en sjeesen we gauw naar het verkoelende blauwe zeewater van de kleine knip. Dit is een kleine baai waar weinig toeristen komen en relaxen verplicht is! Het geluid van kabbelende golven, het knisperen van bladzijdes die worden omgeslagen en het spuiten van zonnebrandbescherming is alles wat je kan verwachten en precies wat wij nodig hebben na de activiteiten van deze ochtend.
Ayo en tot volgende week!
Hele dikke kus en knuffel,
Tess & Lies
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
